ข้อคิดสำหรับ Aupair ทุกคน

วันนี้มีข่าวมาฝาก(เตือน)เพื่อนๆออแพร์ทุกคนค้า  ว่ากรุณา เก็บเอกสารทุกอย่างโดยเฉพาะใบเสร็จไว้ให้ดี จนกว่าคุณจะกลับมาไทยและเดินเรื่องทุกอย่างเสร็จเรียบร้อย
เรื่องของเรื่องก็คือว่า หลังจากที่เรากลับมาจากโครงการ Aupair เมื่อกลับมาถึงแล้วก็จำเป็นจะต้องแจ้งกับเจ้าหน้าที่ว่าเรากลับมาแล้ว และยื่นเอกสารสำคัญสำหรับเดินเรื่องเงินประกัน  ***เรื่องเงินประกันนี้จะสำหรับบางคนเท่านั้น เพราะเดี๋ยวนี้ส่วนใหญ่จะมีโปรโมชั่นที่ไม่ต้องจ่ายค่าประกันโครงการ***  เราเองก็เดินเรื่องและส่งเอกสารทุกอย่างเรียบร้อย เพราะหวังอยากได้เงินประกันคืนเร็วๆ แต่ที่ไหนได้ ผ่านไปสองอาทิตย์ ทางเอเจนใหญ่ แจ้งมาว่า เราไม่ได้อยู่ในรุ่นที่ต้องจ่ายค่าประกันโครงการ เพราะไม่มีข้อมูลในระบบของเค้า  ซวยแล้วงัยคราวนี้!! จะมาโกงเงินข้าเจ้าเห็นๆแบบนี้ไม่ได้นะค้าาา  พี่ที่เอเจนของไทยก็โทรมาถามยกใหญ่ “ว่าน้องแน่ใจนะว่าจ่ายค่าประกันโครงการ” “ยังมีใบเสร็จอยู่รึเปล่า”   เท่านั้นแหล่ะ ก็ต้องรื้อค้นบ้านยกใหญ่ เพราะมันผ่านไปตั้งปีครึ่งแล้ว ใครจะไปจำได้ว่าเก็บไว้ไหน หรือจะทิ้งไปแล้วก็ไม่รู้ แต่ยังดีที่โชคช่วย เพราะสุดท้ายก็ไปเจอใบเสร็จจนได้ในซองเอกสารเก่าๆ แถมมดยังไปทำรังสะอีกนิ
อันนี้ก็เป็นข้อคิด ข้อเตือนใจสำหรับเพื่อนๆออแพร์ด้วยกันอย่างดี เพราะบางคนก็พลาดรับเงินประกันคืน 200$ กันได้ง่ายๆ หากเราขาดหลักฐานว่าเราจ่ายจริง ดังนั้นก็เลยอยากให้เพื่อนๆระวัง และเก็บเอกสารกันให้ดีๆน่ะคะ

อยู่นอก ไม่มีรถเหมือนไม่มีขา

  ใครก้อตามที่อยุ่อเมริกา และไม่ได้อยู่ในตัวเมืองที่มีซับเวย์ หรือเมโทรทั้งหลาย ถ้าคิดจะมาใช้ชีวิตที่นี่บอกได้คำเดียวว่าควรมีรถ เพราะตัวเราเองไม่มีรถใช้ เลยรู้ซึ้งเป็นอย่างดีค่ะว่าชีวิตที่ไม่มีรถมันเป็นยังงัย แถมบ้านก้อยังอยู่ไกลจากป้ายรถเมล์มากกกกกก ถ้าจะต้องรบกวนโฮสตลอดเวลามันเป็นไปไม่ได้หรอกค่ะ ชีวิตของคุณจะต้องห้อยแขวนอยู่ที่คนอื่นตลอดเวลา ฉะนั้นใครก้อตามที่คิดจะมาใช้ชีวิตที่นี่ โดยเฉพาะออแพร์ ควรอย่างยิ่งที่จะมีรถใช้นะคะ
 เรื่องนี้สำคัญมากๆนะ (จะบอกให้)

ตีแผ่ความจริงชีวิตออแพร์

        จากที่เราเคยบอกเพื่อนๆแล้วว่าเราเป็นออแพร์ ชีวิตที่นี่อย่างกับละครน้ำเน่าที่โดนใช้นู้นใช้นี่เยี่ยงคนรับใช้ และเมื่อคืนนี้เองที่เราเพิ่งคุยกับเพื่อนที่มาพร้อมกัน เพื่อนเราคนนี้กำลังจะหมดสัญญาในอีกสองวันนี้ ขอใช้นามแฝงว่าเอ เอต้องทำงานตั้งแต่ หกโมงเช้า ถึงห้าโมงครึ่ง ทุกวัน(จันทร์-ศุกร์) งานที่ต้องทำมีดังนี้ค่ะ ดูดฝุ่น ถูพื้น ล้างห้องน้ำ ล้างจาน (ของทั้งบ้าน) รถไม่มีให้ใช้  และเลี้ยงเด็กห้าคน  ไม่อยากจะเชื่อใช้มั้ยล่ะคะว่านี่คือชีวิตออแพร์  กรุณาอย่าคิดว่าคนที่มาอยู่เมืองนอกชีวิตจะสวยงามเสมอไป  การที่เรามาเรียนรู้ภาษาอังกฤษนั้น ให้ประสบการณ์สำคัญที่สุดก็คือประสบการณ์ชีวิต ได้เห็นนิสัยที่แท้จริงของคนอเมริกัน (อาจจะไม่เป็นทั้งหมด แต่ถือว่าเป็นส่วนใหญ่ได้ทีเดียว)ว่าเห็นแก่ตัวแค่ไหน  เพื่อนๆคนไหนที่นิยมชมชอบฝรั่ง ช่วยคิดให้ดีๆนะคะ อย่าถือว่าเค้าเป็นฝรั่ง มีเงิน แล้วเราจำเป็นจะต้องยอมทุกอย่าง และคิดว่าเค้าดีเสมอไป
         เราไม่รู้หรอกค่ะว่าเค้าคิดกับเราอย่างไรบ้าง แต่จากประสบการ์ณแล้ว ก็จะคิดว่าพวกเรามาจากประเทศที่กำลังพัฒนา ที่มีแต่ของถูกๆ กับอาหารข้างทางที่สกปรก (อันนี้โดนมากับตัวเอง)  เราฟังเค้าพูดแล้วแบบว่า อยากจะกลับบ้านทันที !! เพื่อนเราอีกคนก็โดนดูถูกเหยียดหยามไม่น้อย และสิ่งต่างๆเหล่านี้เอง ทำให้เรารู้สึกรักประเทศไทยมากอย่างมากที่สุด เรารู้สึกว่าไม่มีที่ไหนจะดีไปกว่าบ้านของเราอีกแล้ว
         วันนี้ที่เราเอาเรื่องนี้มาพูดเพราะว่า เราเริ่มรู้สึกว่าเด็กไทยเริ่มมาเป็นออแพร์กันมากขึ้น ด้วยความที่อยากมาต่างประเทศ และคนส่วนใหญ่ที่มาก็คือเด็กที่เพิ่งจบปริญญาตรี บางคนจบโทด้วยซ้ำ เราอยากจะแนะนำว่าหากคิดจะมาฝึกภาษา อยากให้มากับโครงการที่มาเพื่อเรียนอย่างเดียวไปเลยดีกว่า คุณมาเรียนอย่างเดียวหกเดือน น่าจะได้ภาษาดีกว่าพวกเราที่ต้องทำงานเป็นออแพร์ปีครึ่งได้ทีเดียวค่ะ มาในฐานะนักเรียน แล้วไปทำงานในร้านอาหารไทย [...]