หลังจากที่เราเรียนจบจาก ม.ธรรมศาสตร์ ด้วยความไฟแรงของนักศึกษาจบใหม่ ก็เลยรีบหางานทำทันที และแล้ววว ชีวิตการทำงานที่หนักหน่วง ไม่เคยคาดคิดมาก่อนก้ออุบัติขึ้น เราเคยทำงานตั้งแต่ 8 โมงเช้ายันเที่ยงคืน หรือบางทีตีหนึ่ง … เป็นประสบการณ์ชีวิตที่เยี่ยมยอดมากเพื่อนๆ บางคนอาจจะคิดว่าบ้าสิ้นดี แต่การทำงานครั้งแรกครั้งนี้ของเรา นั้นสอนอะไรมากมาย เจ้านายที่โหดสุดๆ เก่งสุดๆ แล้วก้อหวังจากเราสุดๆ นั้นกดดันเราอย่างมากมาย เราทำงานที่นั่นได้แค่เก้าเดือนกว่าๆ ก้อไม่ไหวแล้วครับท่าน เหน็ดเหนื่อยเกินไป ไหนจะเหนื่อยจากการทำงานแล้ว ยังต้องเผชิญรถติดแถวสาทรอีก (เพื่อนๆคงรู้เกียรติศักดิ์ว่ามันติดแค่ไหน) แต่ก้อต้องยอมรับว่ามันเป็นงานที่ดี และท้าทายมากๆ ถ้าใครรับความกดดันในช่วงแรกๆได้ และรักงานนี้มีหวังอนาคตไปไกลแน่นอน แต่ว่า…สุดท้ายแล้วเราก้อรู้ว่าเราไม่ชอบงานแบบนี้ ไม่ชอบที่จะทำงานอยู่ในออฟฟิส ไม่ชอบให้คนอื่นมาด่าว่า ทั้งๆที่เราไม่ผิด แต่เราต้องจำใจรับคำด่า เพราะว่าเราเป็นลูกน้องนั่นเอง
ความคิดที่จะมีกิจการเป็นของตัวเองก้อแล่นปราดขึ้นมาทีเดียว แต่เราก้อรู้นะว่ามันไม่ใช่เรื่องงายๆ ก้อเลยค่อยๆคิด และเริ่มที่จะเปลี่ยนแปลงบางสิ่งบางอย่างทีละเล็กละน้อย เริ่มจากการที่อยากจะพูดอังกฤษให้เก่งก่อนนั่นเอง เพราะว่าเจ้าของกิจการที่จะประสบความสำเร็จก้อต้องยอมรับว่าอย่างน้อยก้อต้องเก่งอังกฤษ เพราะลูกค้าของเราจะไม่อยู่แต่ในประเทศไทยเท่านั้น :] คิดไกลไปหน่อย แต่ก้อต้องทำให้ได้ และแล้วจุดนี้เองก้อทำให้ชีวิตของเราเปลี่ยนไป กลายไปเป็นเด็กนอกนั่นเองง
Filed under: Zozo | Tagged: ความฝัน, ชีวิต, เรื่องเศร้าๆของชีว | 2 Comments »
