ชีวิตออแพร์

วันนี้ขอมาเล่าเรื่องประสบการณ์ชีวิต หรือ สปช. ออแพร์

    มาถึงตอนนี้ วันนี้แล้ว เรามาอยู่ที่austin  tx, usa ได้เป็นเวลาเกือบสิบเดือนแล้ว แน่นอนว่าเพื่อนๆต้องอยากรู้แน่ๆว่า ภาษาของเราพัฒนาไปแค่ไหน คำตอบก้อคือ พัฒนาไปได้กระจิดเดียว สาเหตุเพราะ 1. เรามาเลี้ยงเด็กเล็ก พูดก้อพูดภาษาเด็ก 2. โฮสแฟมิลี่เรายุ่งมากมาย วันๆนึงคุยกันได้ไม่ถึงชม. แล้วที่เหลือของวันนี่คุยกะใครละคะ ถ้าไม่ใช่เด็ก แล้วก้อแชทกับเพื่อนคนไทย 3. ไปเรียนภาษา ก้อจริงแต่ถ้านับเวลาการพูดแล้ว ก้อน้อยอีกอยู่ดี 4. เพื่อนต่างชาติ หาได้ยากมาก(โดยเฉพาะอเมริกัน)

  *** สิบเดือนที่ผ่านมานี้ ยอมรับว่าภาษาเรานั้นพัฒนาน้อยมาก ที่ดีขึ้นอย่างเห็นได้ชัดนี่ก้อคือการฟัง ถือว่าได้มากที่สุดแล้ว เห็นทีหนึ่งปีที่จะอยู่นี้คงไม่ค่อยได้ผลสักเท่าไหร่ เพื่อนๆคนไหนอยากมาโครงการนี้ ควรเลือกเด็กโตนะ ถ้าอยากจะได้ภาษาอ่ะ ที่สำคัญออกจากบ้านได้ ก้อขอให้ออกเถอะ ไปพบเจอผู้คนเค้าบ้าง กรุณาอย่างก เพราะนั่นคือหนทางที่คุณจะได้เพื่อน (อเมริกัน) แต่ก้อไม่แนะนำให้เที่ยวแต่ผับบาร์นะคะ   สู้สู้ ขอเป็นกำลังใจให้ทุกคนที่ตั้งใจฝึกภาษานะคะ

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: