บอกเล่าประสบการณ์ชีวิตออแพร์ 1 ปีครึ่ง ที่สหรัฐอเมริกา

หลังจากที่เราผ่านเรื่องการสอบ toeic มาเรียบร้อยแล้ว คะแนนก็ผ่านฉลุยเป็นไปตามคาด (770)  ขอแสดงความยินดีกับตัวเองหน่อยนะคะ และวันนี้ก็เลยว่างที่จะมาสรุปเล่าประสบการณ์ชีวิตที่เราได้รับมาให้เพื่อนๆทราบค่ะ

ชีวิตต่างแดนของเรา เริ่มที่ Austin , Texas ค่ะ ที่นี่บรรยากาศดีมากๆ และผู้คนส่วนใหญ่ก็เป็นมิตร อเมริกัน,จีน,เม็กซิกัน ,และเกาหลี เยอะมากๆ อาหารก็เลยมีหลากหลายให้เราเลือกรับประทานกันได้อย่างหนำใจค่ะ และส่วนสำคัญก็คือ เมืองนี้ถือเป็นเมืองนักศึกษา เนื่องจากว่าเรามี University of Texas นั่นเองค่ะ  ยูนี้เป็นยูดัง นักศึกษาก็เยอะมากกก บรรยากาศโดยรวมก็เลยมีวัยรุ่นเยอะนั่นเองค่ะ การแต่งตัวของเด็กๆที่นี่ก็จะมีทั้งเด็กแนว พังค์ และแต่งแบบดูดี (แบบไฮโซบ้านเรานั่นเอง) โดยรวมแล้วบรรยากาศเมืองนี้ดีค่ะ การใช้ชีวิตอยู่ที่นี่ของเรา เนีืื่องจากที่เราไม่มีรถ เลยทำให้เราต้องนั่งรถเมล์ และมันก็ทำให้เราได้ค้นพบว่า คุณจะได้ใช้ชีวิตต่างแดนอย่างแท้จริง คุณจะต้องได้เคยสัมผัสการนั่งรถเมล์ค่ะ เพราะมันจะทำให้เราเห็นเมืองในส่วนที่เราไม่เคยเห็น ได้ไปในส่วนที่ไม่เคยไปมากมาย การที่หลายๆคนมีรถใช้นั้นบอกได้ว่าสบายค่ะ แต่คุณจะพลาดการสัมผัสบรรยากาศบางพื้นที่ ที่คุณไม่เคยคิดจะไป แต่การขึ้นรถเมล์คุณจะต้องไปค่ะ และจะได้เห็นอะไรหลายๆอย่างที่คุณไม่เคยคิดว่า เมืองนอกมันมีอย่างนี้ด้วยหรือ(ว่ะเนี้ยะ) !!  เรื่องการกิน ใครหลายๆคน ก่อนไปไม่เคยกินกาแฟ มาอยุ่นี่ก็ต้องเริ่มกินค่ะ เพราะส่วนใหญ่แล้วจุดนัดพบยอดฮิต ก็จะเป็น Starbucks นั่นเองค่ะ ซึ่งอันนี้เป็นลาบปากเราเลย เพราะปกติเราชอบกินกาแฟอยู่แล้ว ที่นี่เหมือนกับว่าใครไม่กินกาแฟสตาร์บัคนั้นถือว่าเชยยยมากก เพราะส่วนใหญ่เค้าเดินถือแก้วกันค่อนเมือง  การสั่งอาหารกินนั้น หลายๆคนพยายามหลีกเลี่ยงการสั่งอาหารเอง แต่จะให้เพื่อนที่พูดอังกฤษเก่งๆสั่งให้  เรื่องนี้ถือว่าไม่ควรอย่างยิ่งค่ะ เพราะนั่นจะทำให้คุณไม่รู้จักช่วยเหลือตัวเอง และท้ายที่สุดแล้ว ภาษาของคุณก็ยังแย่อยู่นั่นเองค่ะ  เรื่องนี้ประสบมากับตัวเอง เพราะเพื่อนของเีราที่เพิ่งไปอยู่ใหม่ๆ ไม่ยอมสั่งอาหารเอง อ้างนู้นอ้างนี่ แล้วก็ไม่พยายามในการที่จะเรียนรู้การใช้ชีวิตด้วยตัวเอง เวลาผ่านไปภาษาของเค้าก็ยังเหมือนเดิมค่ะ ฉะนั้นอันนี้ขอบอกไว้เลยน่ะคะ ว่าไม่ต้องกลัวว่าพวกฝรั่งมันจะคิดว่าเราโง่ พูดแค่นี้ก็ฟังไม่รู้เรื่อง  เรื่องนี้พวกเราต้องยอมรับนี่คะ ว่ามันไม่ใช่ภาษาพ่อภาษาแม่ จะให้พวกเราเก่งได้ยังงัย เก่งแล้วจะมาเรียนทำไมเล่าา?? จริงมั้ยค่ะ  พวกเด็กเสริฟมันจะต้องพยายามอธิบายจนพวกเรารู้เรื่องค่ะ เพราะเค้าต้องการขาย 555 ข้อคิดอีกเรื่องนึงจากการสั่งอาหารก็คือ พวกนี้ถึงจะรู้ว่าภาษาอังกฤษของพวกเราไม่เก่ง แต่มันก็จะไม่พูดช้าลงเลยย ทั้งๆที่มันก็รู้ว่าเราไม่เข้าใจ แ่ต่เค้าจะพยายามอธิบายค่ะ แต่สปีดของเค้ายังเท่าเดิมค่ะ อันนี้เป็นข้อดี เพราะพวกเราจะได้ชินกับสปีดความเร็วที่พวกนี้ใช้กันจริงๆในชีวิตประจำวันค่ะ

กิจกรรมที่นี่มีให้เลือกทำหลายอย่างค่ะ และที่สำคัญพวกฝรั่งมันบ้า มันอยากจะทำอะไรก็ทำ และไม่สนใจใครด้วย ไม่ว่าฝนจะตก ร้อน หรือ หนาวแค่ไหน ก็มีคนถอดเสื้อวิ่งค่ะ ที่นี่นั้นคนเค้าจะทำในสิ่งที่เค้ารัก และต้องการทำค่ะ (แต่ก็ไม่ได้ทำให้ใครเดือดร้อน) จุดนี้เราชอบมากๆ เพราะเราคิดว่าความบ้าแบบนี้มันทำให้บ้านเมืองเค้าพัฒนาค่ะ บ้าในสิ่งที่ควรบ้า บ้าแล้วบ้านเมืองพัฒนา บ้าแล้วรวยนี่ ไม่ใช่เรื่องเลวร้ายเลยใช่มั้ยค่ะ สมควรเอาเป็นแบบอย่างมากๆ  และสิ่งที่เราอยากจะแนะนำคืออยากให้เพื่อนลองทำกิจกรรมพวกนี้บ้าง ไม่ว่าจะเป็นกีฬา  การอาสาพัฒนา หรือจะเป็นbook club บ้างเพราะมันจะทำให้คุณมีสังคมใหม่ๆ เพื่อนใหม่ๆ และแน่นอนค่ะคุณมีคนให้คุณฝึกภาษาอังกฤษเพิ่มขึ้นมาอีกเป็นโขยงเลยค่ะ

อีกส่วนนึงของประสบการณ์ที่ถือว่าสำคัญมากๆ นั่นก็คือ ความคิดหลายอย่างได้เปลี่ยนไป เรื่องนี้อยากจะบอกว่า แนวความคิดของเราจะเปลี่ยนไปเป็นแบบไหนนั้น ขึ้นอยู่กับคนรอบข้าง และสังคมที่เราอยู่ค่ะ เช่น ถ้าคุณไปเรียนในมหาวิทยาลัยที่มีค่านิยม….. คุณก็จะมีค่านิยมแบบนั้นไปโดยอัตโนมัติค่ะ ส่วนเรา ไปอยู่กับโฮสแฟมิลี่ ซึ่งถือว่าเป็นนักธุรกิจ ความคิดเราในส่วนนี้จะเปลี่ยนไปค่อนข้างมากค่ะ เราได้แนวคิดในการทำธุรกิจกลับมาเยอะมากก เพราะเราพยายามดูดความรู้จากเค้ามาเยอะนั่นเอง คุยกับเค้าก็พยายามคุยเรื่องธุรกิจ จนท้ายที่สุด เราก็ถูกปลูกฝังเรื่องการทำธุรกิจแนวอเมริกันไปโดยปริยายค่ะ ฉะนั้นใครที่รุ้ความต้องการของตัวเองแล้ว ว่าต้องการไปต่างประเทศเพราะต้องการประสบการณ์ด้านไหน ก็พยายามเอาตัวเองไปอยู่ในส่วนนั้นๆให้ได้น่ะคะ เพราะมันจะทำให้คุณได้สัมผัสในส่ิงที่คุณต้องการเรียนรู้ได้อย่างเต็มที่ค่ะ

การไปต่างประเทศ ไม่ได้ทำให้คนเราดูเท่ห์ขึ้น ไม่ได้ทำให้เราเป็นไฮโซ หรือเหนือกว่าคนอื่นแต่อย่างใดค่ะ แต่มันจะทำให้คุณเป็นผู้ใหญ่ขึ้นมาก ซึ่งมากน้อยแค่ไหน ก็ขึ้นอยู่กับตัวคุณค่ะว่าได้พยายามใช้ชีวิตด้วยตัวคุณเองแค่ไหน  เราจะกลายเป็นคนมีความรับผิดชอบมากขึ้น หน้าด้านมากขึ้น (เพราะถ้าคุณอยู่ต่างประเทศแล้วยังเหนียมอายล่ะก็ คุณจะโดนฝรั่งเอาเปรียบค่ะ) ภาษาอังกฤษคุณจะต้องได้อย่างแน่นอนค่ะ คุณจะรู้จุดยืนของตัวเองมากขึ้น หรือไม่คนบางคนก็ค้นพบตัวเองว่าอยากทำงานด้านไหนกันแน่ ก็ตอนที่คุณได้มีโอกาสสัมผัสกับคนที่ทำงานด้านต่างๆมากขึ้นเนี้ยะแหล่ะคะ  คุณจะกลายเป็นคนอดทนมากขึ้น เพราะหลายต่อหลายครั้งเราต้องทนกับการถูกดูถูกจากพวกฝรั่ง บางครั้งเราต้้องนอนร้องไห้ สารพัดปัญหา สิ่งต่างๆเหล่านี้จะสอนให้คุณพัฒนาเป็นผู้ใหญ่อย่างเต็มตัว เรียนรู้ที่จะแก้ไขปัญหาด้วยตัวเอง และพัฒนาขีดความสามารถไปพร้อมๆกันค่ะ (เพราะเราจะโดนกดดันจากเพื่อนร่วมห้อง)  และสุดท้ายแล้วคุณจะรู้ตัวเองแล้วค่ะ ว่าคุณเป็นคนแบบไหนกันแน่ เข็มแข็งพอที่จะอยู่ได้ด้วยตัวเองหรือเปล่า หรือร้องไห้หนีกลับประเทศไทย  แก้ปัญหาชีวิตได้เองหรือไม่ กลัวนู้นกลัวนี่มากน้อยแค่ไหน  คุณจะรู้จักตัวคุณเองมากขึ้นอีกเป็นกองเลยค่ะ

3 Responses

  1. เป็นกระทู้ที่ถ่ายทอดออกมาได้ดีเยี่ยมเลยค่ะ

    ชอบค่ะ

    อิอิ กำลังรอแมช นานเหลือเกิน ส่วนตัวก็อยากไปในเขตที่ไม่หนาวมาก จะได้ทำกิจกรรมได้หลากหลาย ว่าแต่เจ้าของกระทู้ได้ไปเที่ยวที่ไหนมาบ้างคะเนี่ย

  2. เคยเป็นเด็กมา work&travel 2 รอบ ที่ นิวแฮมเชียร์ หนาวสุดๆๆๆๆ หิมะตกอุณภูมิติดลบเป็บ 10 ก้อต้องเดินไปทำงานที่ แม็คโดนัลส์ หรือไม่ก้อปั่นจักยานอ้ะค่ะ
    ลำบากสุดๆ พายุเข้าร้านปิดไม่ได้ทำงาน ไม่มีเงิน ขั้นนั้นเรย แต่ได้ประสบการณ์มากมาย ถึงแม้ขาดทุนทุกปี แต่ก้อคุ้มสุดๆค่้ะ

  3. ขอคำแนะนำค่ะเรื่องการขึ้นรถโดยสาร พอดีปีนี้จะไปwork ที่ Downtown Austin,TX แต่ยังงงๆเรื่องการใช้รถโดยสารค่ะ ไม่ทราบว่าต้องขึ้นสายอะไรค่ะ บ้านอยุ่ที่ 8700 Meridian Oaks Lane, Austin Texas 78744 แล้วต้องเช็คสถานีจากเว็บไหนพี่พอทราบมั้ยคะ ยังไงหากพี่ทราบหรือมีข้อมูลแนะนำหนูรบกวนพี่เมลล์มาบอกหนูหน่อยนะคะ หรือตอบเม้นนี้ก็ได้ค่ะ
    ขอบคุณล่วงหน้านะคะ^^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s

%d bloggers like this: